چون نبُد ما را چو شبكوران ، شناس آفتاب * زان ببردش حق به زير سايه عرش برين گفت بين علم اليقين متّقين عين اليقين * پس برو حقّ اليقين بنگر به صفّ عاشقين « جابرى » پيرغم و با قدّ خم از اين الم * خواست تاريخى رقم ، اشكش گذشت ازآستين از صف علم اليقين آمد يكى بيرون وگفت : * « باقر ازعلم اليقين شد جانب حق اليقين » وز صف حق اليقين هم شد يكى بيرون وگفت : * « حشر باقر باد فردا با امام پنجمين » ميرزا حبيب الله نيّر در وفات فقيه درچه اى گويد : وا لهف وا أسفاً من فقد سيدنا * مروّج الشرع للتقوي وناصره محمد الباقر الدرّي كوكبه * مدرّس العلم تدريساً وناشره مَن شغله كان في التوحيد قد صرفا * من أوّل العمر مقروناً بآخره يا « نيّر » انقض بسبع قل لرحلته : * « العلم قد مات من فقدان باقره » حاج ملا عبد الكريم سودائى دستگردى نيز در وفات او چنين سروده است : قد عطّل العلم فى تعطيل باقره * وأهمل الفضل من فقدان ناشره قد مات سيّدنا النحرير ذوالشرف * من كان للشرع زين من مآثره حبر زكى فقيه فاضل علم * جمّ الفضائل ضمّ فى عناصره سليل خيرالورى نوالهدى طلعت * شمس الفقاهة من إشراق زاهره تشعشعت شمس قدس من مساجده * وزهرة الزهد لاحت من منابره دارت عليه رحى الإفضال والحكم * قطب المكارم دور من دوائره أب الدهور حصور من أماثله * أمّ الزمان عقيم من نظائره